Ryczałt od dochodów spółek, czyli tzw. estoński CIT, zyskał w ostatnich latach na popularności jako atrakcyjna forma opodatkowania dla spółek. Jednak aby z niego skorzystać, należy spełnić szereg warunków określonych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Kluczowym z nich jest obowiązek odpowiedniego poziomu zatrudnienia. W poniższym wpisie wyjaśniamy, co to oznacza w praktyce.
Czym jest wymóg zatrudnienia?
Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek wymaga spełnienia warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 ustawy o CIT. Jeden z nich dotyczy osiągnięcia odpowiedniego stanu zatrudnienia osób fizycznych przez spółkę opodatkowaną ryczałtem.
Ustawodawca przewiduje jednak pewne uproszczenia dotyczące spełnienia wspomnianego powyżej warunku. Ułatwienia w zakresie wymogu zatrudnienia dotyczą:
– podatników rozpoczynających działalność gospodarczą
– tzw. małych podatników.
Zgodnie z definicją z art. 4a ust. 10) ustawy o CIT, jeżeli w ustawie mowa małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł).
Jak spełnić ustawowy wymóg zatrudnienia?
Jednym z podstawowych warunków, jaki podatnik musi spełnić, aby skorzystać z e-CIT jest zatrudnienie co najmniej trzech osób w przeliczeniu na pełne etaty, nie będących udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres wskazany w ustawie.
Innym rozwiązaniem, aby spełnić wymóg zatrudnienia jest przeznaczenie przez podatnika równowartości kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw na wypłaty dla osób fizycznych zatrudnionych na podstawie umowy cywilnoprawnej, np. zlecenie. Osoby te nie mogą być przy tym udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń na podatniku ciąży obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych i składek określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych lub ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W przypadku zatrudniania osób na podstawie umowy o pracę przedsiębiorcy muszą liczyć się z kontrolami ich działalności, jako pracodawców. O tym w jaki sposób należy przygotować się do takiej kontroli PIP, mówimy szerzej na naszym blogu:
https://mdl-kancelariaprawna.pl/porady-prawne/przedsiebiorco-przygotuj-sie-na-kontrole-pip-i-uniknij-stresu/
Jak obliczyć przeciętne miesięczne wynagrodzenie, o którym mowa w przepisach?
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw oznacza przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w trzecim kwartale roku kalendarzowego poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego, ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski.
Chcąc obliczyć obliczyć przeciętne miesięczne wynagrodzenie dla przedsiębiorstwa na rok podatkowy 2025, należy odwołać się do danych dotyczących trzeciego kwartału 2024 r. Stosownie do obwieszczenia Prezesa GUS z 21.10.2024 r., przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w trzecim kwartale 2024 roku wyniosło 8 269,13 zł.
Zatrudniając pracowników, przedsiębiorcy muszą również zapoznać się ze zmianami, które obowiązują już od 1 czerwca b.r. – szerzej o zmianach wypowiadaliśmy się już w publikacjach na naszym blogu:
Czy wymóg zatrudnienia jest taki sam dla każdego podatnika?
Wymogi zatrudnienia różnią się w odniesieniu grup podatników wyodrębnionych przez ustawodawcę. W tym aspekcie ustawodawca wyróżnił trzy grupy:
– podatników, którzy dopiero rozpoczynają prowadzenie działalności gospodarczej,
– małych podatników,
– podatników pozostałych, do których stosuje się zasady ogólne (bez uproszczeń).
Zgodnie z art. 28j ust. 2 pkt 2 CIT, podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności gospodarczej w pierwszym roku podatkowym e-CIT nie muszą nikogo zatrudniać. Począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy aż do osiągnięcia minimum trzech pracowników w czwartym roku podatkowym e-CIT.
Mali podatnicy spełniają warunki zatrudnienia, jeżeli w pierwszym roku podatkowym e-CIT:
– zatrudniają na podstawie stosunku pracy co najmniej jednego pracownika w przeliczeniu na pełne etaty albo
– ponoszą miesięczne wydatki w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy cywilnoprawnej co najmniej jednej osoby.
Istotnym jest, że w drugim i kolejnych latach podatkowych e-CIT małego podatnika obowiązują zasady ogólne opisane w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Zasady ogólne – zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki::
– zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych – przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym, lub
– ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa o pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń podatnik jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W czym możemy pomóc Ci pomóc?
W Kancelarii Prawnej MDL oferujemy kompleksowe wsparcie prawne dla przedsiębiorców z różnych branż. W szczególności możemy pomóc Państwu w:
- sprawdzeniu umów lub regulaminów
- sporządzeniu umów dostosowanych do Państwa potrzeb
- negocjacjach z kontrahentami a także chętnie skonsultujemy kwestie biznesowe, nie tylko stricte prawne
- przygotowaniu uchwał spółek, zmianach w umowie spółek i pełnomocnictwach, przygotowaniu zmian w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz innych czynnościach związanych z obsługą spółek prawa handlowego.
Skontaktuj się z nami, korzystając z poniższego formularza kontaktowego.
