Rynek prywatnych usług medycznych w Polsce od lat wykazuje tendencję wzrostową, a Polacy coraz częściej udają się na wizyty prywatne, gdyż są one przede wszystkim lepiej dostępne, zaś kolejki są zdecydowanie krótsze niż w przypadku korzystania z publicznej ochrony zdrowia. Coraz więcej lekarzy, ale także inwestorów niezwiązanych bezpośrednio z profesją medyczną, decyduje się na otwarcie własnej placówki medycznej. Proces ten jest jednak złożony i wymaga sprawnego poruszania się w gąszczu przepisów, przede wszystkim ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Jak przejść przez ten proces krok po kroku, unikając błędów formalnych? Zachęcamy do lektury naszego artykułu!
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie przepisy regulują zakładanie podmiotów medycznych w Polsce?
- W jakiej formie prawnej można prowadzić działalność medyczną w Polsce?
Czy praktyka zawodowa jest tożsama z podmiotem leczniczym?
Pierwszym krokiem przy zakładaniu jakiejkolwiek działalności gospdoarczej jest podjęcie decyzji co do jej formy organizacyjnej. Polskie prawo rozróżnia praktyki zawodowe (na przykład lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów) oraz podmioty lecznicze.
Praktyka zawodowa może być prowadzona wyłącznie przez osobę posiadającą prawo wykonywania zawodu. Jest to rozwiązanie dedykowane mniejszym gabinetom, gdzie medyk pracuje „na własny rachunek”, we własnym gabinecie.
Podmiot leczniczy to z kolei forma znacznie szersza. Może go założyć niemal każdy przedsiębiorca, nawet taki, który nie posiada wykształcenia medycznego (na przykład w formie spółki z o.o.), a także fundacja czy stowarzyszenie. Szczegółowa lista podmiotów mogących prowadzić tę działalność została wymieniona w art. 4 ustawy o działalności leczniczej. Podmiot leczniczy jako forma organizacyjna daje większe możliwości rozwoju, zatrudniania personelu różnych specjalizacji i budowania marki niezależnej od nazwiska jednego lekarza. Jest to rozwiązanie bardziej kompleksowe i zakrojone na szerszą skalę już od samego początku.
Incoterms w 2026 roku – co musisz wiedzieć?
Checklista zakładania podmiotu medycznego
Poniżej przygotowaliśmy krótką instrukcję “krok po kroku”, która powinna ułatwić zrozumienie wymaganych prawnie procedur zakładania podmiotu medycznego w 2026 roku.
Krok 1: Wybór formy prawnej i rejestracja działalności
Jak już wspomnieliśmy, forma prawna działalności jest fundamentalnym etapem prac koncepcyjnych nad zakładaniem nowego podmiotu gospodarczego. Dla przedsiębiorcy planującego otwarcie przychodni najczęstszym wyborem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Pozwala ona na oddzielenie majątku prywatnego od firmowego oraz ułatwia ewentualną sprzedaż udziałów w przyszłości.
Po zarejestrowaniu spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) lub działalności jednoosobowej w CEIDG należy pamiętać o odpowiednich kodach PKD. Warto zweryfikować, czy bazuje się na aktualnej bazie kodów PKD.
Krok 2: Wymagania lokalowe i sanitarno-epidemiologiczne
Lokal, w którym będzie prowadzona działalność lecznicza, musi spełniać surowe normy. Kluczowe w tej kwestii jest rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą.
- Sanitariaty: Dostosowanie do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz rozdzielenie węzłów sanitarnych dla personelu i pacjentów.
- Sanepid: Podczas składania wniosku o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, zgodnie z art. 100 pkt. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r.o działalności leczniczej, należy złożyć oświadczenie, że spełnia się warunki wykonywania działalności leczniczej w zakresie objętym składanym wnioskiem określone w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Państwowa Inspekcja Sanitarna ma prawo skontrolować Twoją placówkę medyczną już po rozpoczęciu działalności, brak kontroli przed otwarciem placówki nie oznacza, że można pominąć niektóre standardy.
Krok 3: Wyposażenie i sprzęt medyczny
Najważniejsze aspekty to między innymi:
- Wymogi ogólnoprzestrzenne lokalu: Wysokość pomieszczeń, odpowiednia szerokość drzwi, oświetlenie.
Sprzęt medyczny musi posiadać aktualne certyfikaty (CE) oraz dokumentację techniczną. Przedsiębiorca jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji aparatury oraz dbania o regularne przeglądy serwisowe. Należy również zadbać o umowy na wywóz i utylizację odpadów medycznych (BDO), a także zarządzanie odpadami w placówce.
Krok 4: Personel i ubezpieczenie OC
Podmiot leczniczy musi zapewnić świadczenie usług przez osoby o odpowiednich kwalifikacjach zawodowych i zdrowotnych. Niezależnie od formy zatrudnienia (umowa o pracę, B2B), kierownik podmiotu odpowiada za weryfikację uprawnień personelu. Nieodzownym elementem jest również obowiązkowe ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej podmiotu leczniczego. Sumy gwarancyjne są określone ustawowo i zależą od rodzaju prowadzonej działalności. Brak polisy uniemożliwia rejestrację w RPWDL. Zgodnie z ustawą o działalności leczniczej, a dokładniej art. 25 ust. 2:
Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności leczniczej.
Krok 5: Wpis do rejestru RPWDL, czyli ostatni etap procesu rejestracyjnego
Ostatnim i najważniejszym etapem jest uzyskanie wpisu do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL). Organem rejestrowym dla podmiotów leczniczych jest właściwy Wojewoda. Wniosek składa się wyłącznie w formie elektronicznej. Do wniosku należy dołączyć dokumenty takie jak:
- Oświadczenie o spełnieniu warunków prowadzenia działalności leczniczej.
- Dowód opłaty za wpis.
- Informację o posiadanej polisie OC.
Dopiero z chwilą uzyskania wpisu w RPWDL podmiot może legalnie przyjmować pacjentów i wystawiać rachunki za usługi medyczne. Wcześniej jest to niedopuszczalne.
Komunikat MZ z 23 stycznia 2026 roku – co musisz wiedzieć?
W Komunikacie Ministerstwa Zdrowia wskazano wprost, że procedury medycyny estetyczno-naprawczej, zgodnie z obowiązującymi przepisami mogą wykonywać wyłącznie lekarze specjaliści dermatologii i wenerologii oraz chirurgii plastycznej, a także inni lekarze i lekarze dentyści posiadający prawo wykonywania zawodu na czas nieokreślony, którzy odbyli dodatkowe szkolenia i uzyskali certyfikaty w zakresie wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Choć komunikat ministerstwa nie jest źródłem prawa w Polsce, należy podkreślić, że oparty jest o obowiązujące przepisy prawa i stanowi ich zwięzłą interpretację, aby rozwiać ewentualne wątpliwości w środowisku medycyny estetycznej. Więcej na ten temat pisaliśmy w artykule na naszym blogu.
Co zmienia komunikat Ministra Zdrowia z 23 stycznia 2026? Sprawdź już teraz!
O czym jeszcze warto pamiętać w 2026 roku?
Prowadzenie podmiotu leczniczego w 2026 roku to także ogromna odpowiedzialność za dane wrażliwe, mając na względzie specyfikę danych przekazywanych przez pacjentów. Każda placówka musi posiadać wdrożony system prowadzenia dokumentacji medycznej (obecnie głównie w formie elektronicznej – EDM) oraz rygorystyczne procedury ochrony danych osobowych (zgodne z unijnym RODO). Pacjent musi mieć zapewnione prawo do wglądu w swoją dokumentację oraz do ochrony swojej prywatności.
Podsumowanie
Założenie podmiotu medycznego w 2026 roku to przedsięwzięcie wymagające precyzji prawnej i logistycznej. Od wyboru formy opodatkowania, przez dostosowanie lokalu, aż po rejestrację w RPWDL – każdy etap jest obwarowany przepisami, których niedopełnienie może skutkować wysokimi karami finansowymi lub odmową wydania zgody na działalność.
Skorzystanie z profesjonalnego wsparcia prawnego już na etapie planowania inwestycji pozwala nie tylko zaoszczędzić czas przedsiębiorcy, ale przede wszystkim zbudować bezpieczny fundament dla Twojego biznesu medycznego.
W czym możemy Ci pomóc?
- Wesprzemy Cię w zakładaniu podmiotu leczniczego.
- Doradzimy, jak legalnie prowadzić biznes w 2026 roku.
- Przeprowadzimy audyt prawny Twojego biznesu.
Dowiedz się, dlaczego współpraca z Kancelarią MDL to dobry wybór:
FAQ
1. Czy właściciel podmiotu leczniczego w Polsce musi posiadać wykształcenie medyczne?
Nie. Podmiot leczniczy może założyć niemal każdy przedsiębiorca, niezależnie od ukończonych studiów. Należy jednak pamiętać, że jeśli właściciel nie jest lekarzem, musi wyznaczyć kierownika podmiotu leczniczego, który odpowiada za nadzór nad stroną medyczną placówki. W przypadku niektórych form działalności (np. podmioty lecznicze niebędące przedsiębiorcami) przepisy mogą stawiać konkretne wymogi co do kwalifikacji osób zarządzających.
2. Ile czasu trwa proces rejestracji placówki w RPWDL?
Organ rejestrowy ma 30 dni na dokonanie wpisu od momentu złożenia kompletnego i poprawnie opłaconego wniosku. Jeśli wniosek zawiera braki formalne, urząd wezwie do ich uzupełnienia, co może wydłużyć proces. Warto pamiętać, że działalność można rozpocząć dopiero po uzyskaniu wpisu, dlatego planowanie otwarcia warto zacząć z odpowiednim wyprzedzeniem. Przed rozpoczęciem działalności trzeba dopełnić wszystkie procedury formalne.
3. Czy można prowadzić podmiot leczniczy w lokalu mieszkalnym?
Jest to dopuszczalne pod warunkiem, że część lokalu przeznaczona na działalność medyczną zostanie formalnie wyłączona z funkcji mieszkalnej (zmiana sposobu użytkowania) i będzie spełniać wszystkie wymogi sanitarno-epidemiologiczne oraz budowlane. Musi istnieć wyraźne oddzielenie części medycznej od prywatnej osoby wykonującej praktykę, a pacjenci powinni mieć zapewniony dostęp do osobnego węzła sanitarnego. Nie ma możliwości przyjmowania pacjentów w pokoju, który jednocześnie pełni funkcję salonu.
4. Czy podmioty oferujące w Polsce zabiegi z użyciem botoksu lub kwasu hialuronowego powinny być podmiotami medycznymi?
Tak, zabiegi które ingerują w integralność tkanek, w szczególności procedury iniekcyjne (na przykład z wykorzystaniem botoksu czy kwasu hialuronowego), stanowią w świetle prawa świadczenia zdrowotne i mogą być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające prawo wykonywania zawodu medycznego, w przystosowanych do takich zabiegów gabinetach. Opublikowany 30 stycznia 2026 r. komunikat Ministra Zdrowia (RKLU.81223.2.2026.BB) podkreślił obowiązujące regulacji prawne dotyczące uprawnień do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej. Oznacza to, że powiększania ust nie należy wykonywać w gabinecie kosmetycznym przez kosmetyczkę, gdyż taka osoba nie spełnia standardów wymaganych do ingerencji w integralność tkanek. Ustawodawca kierował się tutaj dbałością o zdrowie osób, które chcą poddać się takim procedurom. Należy pamiętać, że nawet rutynowe wstrzyknięcie botoksu czy kwasu hialuronowego może nieść za sobą powikłania.
Skontaktuj się z nami za pomocą poniższego formularza kontaktowego!
